Grensperikelen en de dimensies van Hofstede - Maastricht University

  • 2 april 2020

Thuis werken en enig veldwerk doen. Het is me een genoegen om tijdens de lunchpauze of in de avond de grens op te zoeken en te bewandelen, want ik wil weten hoe onze zuiderburen de grens hebben afgezet. De Nederlands-Belgische grens is zo’n 300 meter van mij vandaan. Pas onlangs realiseerde ik me dat mijn vader die grens ooit bewaakte, in de zestiger jaren als lid van de Koninklijke Marechaussee. Door de Europese eenwording werd de grens steeds minder zichtbaar, tot het coronavirus toesloeg. Zonder vignet voor woonwerkverkeer mag je niet meer passeren over de hoofdwegen. Met de auto over de vele sluipwegen gaat niet door de roadblocks en hekken die overal geplaatst zijn. Met de fiets of te voet kan, soms met enige moeite, maar mag niet. Geen Nederlandse politieagent te zien, wel veel Belgische agenten. Ze handhaven de regels die de laatste weken telkens verscherpt zijn.
 

hofstede-insights-netherlands-belgium.png

 

Omwille van hun veiligheid bakenen de Belgen de grens dus nauwgezet af, al moet ze midden door de halfgeopende Zeemanwinkel van het Belgische Baarle Hertog en het Nederlandse Baarle Nassau.[5] In de ogen van de Belgen is dat te begrijpen, en ook dat ze de Nederlanders met hun beleid laks en laat vinden. Echter, in beide landen zijn de burgers en de media vol lof over hun nationale leiders en experts. Hier wreekt zich het gebrek aan afstemming tussen regeringen, waardoor burgers van Nederland en België tegenover elkaar komen te staan.

Een curiositeit trof ik aan voor (het Nederlandse) Château Neercanne bij de grens tussen Maastricht en Kanne, waar de hekken en linten tientallen meters van de officiële grens op Nederlands grondgebied staan. De mooie grenspalen uit 1843, de asfaltering én Google Maps zijn eenduidig in waar de grens loopt. Eigenlijk zouden de Belgische politieagenten die bij de hekken patrouilleren een vignet moeten hebben om op Nederlands grondgebied te verblijven……

Foto van Grensovergang Kanne-Maastricht door Frank Cörvers. Onderaan de foto is nog net de overgang van de asfaltering te zien: daar ligt de grens.

Door Frank Cörvers, hoogleraar ‘Demografische transitie, mensenlijk kapitaal en werkgelegenheid’ aan de School of Business and Economics (SBE) en verbonden aan het  Institute for Transnational and Euregional cross border cooperation and Mobility / ITEM en Neimed.